Einstakur dómsúrskurður - einstök ó-réttarhöld

René González, einn „fimmmenninganna fá Kúbu“, var látinn laus eftir 13 ára fangelsisvist í október sl.  Þann 16. september hafði átt sér stað sá einstaki atburður að dómari úrskurðanði að González  skyldi ekki vísað úr landi eins og venja er með menn sem hafa erlendan ríkisborgararétt eða tvöfaldan eins og hann hefur, heldur er honum gert að afplána reynslulausn í Flórida. González á engan ættingja þar og eiginkona hans fær ekki vegabréfsáritun til þess að heimsækja hann frekar en undanfarin ár, meðan hann sat í fangelsi. González er búin að afplána 13 af 15 ára dómi en þarf að halda skilorð i 3 ára áður en hann fær að fara heim.

Félagar González eru enn í bandarískum fangelsum, en þeir fengu allir harða dóma þar í landi fyrir að fylgjast með undirbúningi hryðjuverkaárása á Kúbu og vara við þeim. Eiginkona Gonzáles hefur ekki fengið vegabréfsáritun til Bandaríkjanna og því ekki séð mann sinn í bráðum 15 ár sem hann hefur verið í haldi. Dóttir þeirra Irma González hefur ferðast um og talað máli föður síns. Hún heimsótti Ísland á síðasta ári.

Sjá viðtal í DV 

Sjá viðtal á sjónvarpsstöðinni X-ið

Amnesty Inernational fjallaði um mál fimmmenninganna í ársskýrslu sinni 2011 og hafa samtökin auk fjölmargra málsmetandi aðila gagnrýnt að meðferð mála fimmmenninganna skyldi vera í svo óvinsamlegu umhverfi sem Flórída. Í skýrslunni er fjallað um málið undir yfirskriftinni „Óréttlát réttarhöld“, meðal annars um að bandarísk stjórnvöld greiddu blaðamönnum leynilega fyrir skrif um fimmmenningana sem yrðu til þess að grafa undan málsvörn þeirra.

Vinnu og vináttuferð til Kúbu 18. desember 2011 til 7. janúar 2012

Vináttustofnun þjóðanna á Kúbu hefur skipulagt dagskrá 18. desember 2011 til 7. janúar 2012 fyrir gesti frá Norðurlöndum og Írlandi. Dvalið er í skálum um 40 km utan við Havana, en hópurinn ferðast um síðustu vikuna. Sjá dagskrá (á spænsku - væntanleg á ensku). Tungumálið í búðunum er enska.

Skrár tengdar þessari bloggfærslu:

• conting2011brignordica.doc

Yfirlýsing ráðstefnu norrænna vináttufélaga Kúbu (á ensku)

We, the 22 delegates from Sweden, Norway, Denmark, Finland, Iceland and Ireland at the 23rd Northern European Meeting of Cuba Solidarity organisations, held in Gothenburg 18-19 June, agree to continue denouncing the unjust detention in U.S. prisons of the Five Cuban antiterrorist fighters. The Cuban Five were imprisoned for preventing terrorist actions planned from U.S. territory.

We demand an end to the double standards and hypocrisy of the U.S. government and urge them to immediately release the Cuban Five. Instead they must put the real terrorists in prison. They are the ones who have committed a series of terrorist attacks aimed at Cuba and yet they are free to walk the streets of Miami.

We will not rest until justice is done and the Cuban Five return to their homeland!
Gothenburg, Sweden, June 19th, 2011

Heimilisofbeldi á Kúbu og bakgrunnur kvenna sem fyrir því verða

Hér er nú stödd Clothilde Proveyer, PhD í félagsfræði, sem hefur stundað rannsóknir í kynjafræði við Havanaháskóla. Doktorsverkefni hennar fjallaði um heimilisofbeldi og félagslegan bakgrunn kvenna sem verða fyrir ofbeldi. Hluta námsins stundaði hún í Gautaborg. Hún er í för með eiginmanni sínum sem er nýr sendiherra Kúbu á Íslandi.

Þeir sem vilja fræðast um þetta efni eru velkomnar í spjall á kaffi Haití (í bláu húsunum við gömlu höfnina í Reykjavík) fimmtudaginn 12. maí kl. 17-18.

Fréttabréf VÍK mars 2011 er komið út

Irma González, dóttir eins af "Kúbumönnunum fimm" í viðtali á X-inu.

Skrár tengdar þessari bloggfærslu:

• Fréttabréf VÍK mars 2011

Mál "Kúbumannanna fimm" -- 31. mars 2011

Irma González frá Kúbu talar máli föður síns og fjögurra annarra sem hafa af pólitískum ástæðum hlotið þunga dóma í Bandaríkjunum. Réttarhöldin yfir þeim Gerardo Hernández, Antonio Guerrero, Ramón Labañino, Fernando González og René González hafa verið fordæmd alþjóðlega, en þeir hafa nú setið á tólfta ár í bandarískum fangelsum, sjá umfjöllun hér fyrir neðan. Irma talar einnig máli móður sinnar og annarar konu sem fá ekki að heimsækja eiginmenn sína. Fjölskyldurnar og aðrir stuðningsmenn hafa aflað víðtæks stuðnings, en kunnir talsmenn mannréttinda, stjórnmálamenn og listamenn, þar á meðal Nóbelsverðlaunahafar, hafa hvatt til að mennirnir verði leystir úr haldi.

Irma Gonzales fjallar um málið á opinberum fundi 31. mars kl. 19.30 í sal MÍR, Hverfisgötu 105 í Reykjavík.

Irma González á Youtube: London 2010

Umfjöllun Amnesty

Videó með Danny Glover og áskorun á forseta BNA

Endum óréttlætið, frelsum fimmenningana núna! End the Injustice, Free the 5 now!

 

Smellið hér til að sjá video með Danny Glover og Skrifa undir áskorun til forseta BNA.

http://www.change.org/petitions/view/end_the_injustice_free_the_cuban_5_now

 

Meðal frægra Bandarískra listamanna sem hafa skrifað undir áskoruna eru, Susan Sarandon, Oliver Stone, Martin Sheen, Pete Seeger, Ry Cooder, Bonnie Raitt, Chrissie Hynde, Haskell Wexler, Graham Nash, Jackson Browne, og fleiri.   

 

Hernandez og Glover í USP fangelsinu, Victorville, CA

Penn og del Toro kalla eftir lausn kúbverskra njósnara (mbl.is)

http://mbl.is/mm/folk/frettir/2010/09/17/penn_og_del_toro_kalla_eftir_lausn_kubverskra_njosn/

Norræn vináttuferð til Kúbu

Skipulagðar vinnu- og vináttuferðir á vegum vinuáttufélaga á Norðurlöndum til Kúbu eru farnar árlega, oftast í seinni hluta desember. VÍK skipuleggur ekki slíkar ferðir sérstaklega, en aðstoðar og veitir milligöngu fyrir þá sem hafa áhuga á að fara í ferðina. Athugið að heildarfjöldi þátttakenda í hvert skipti er takmarkaður og þeim sem hafa áhuga á að fara því ráðlagt að hafa samband með góðum fyrirvara.

Dagskrá ferða er kynnt með 2-3 mánaða fyrirvara, en dæmi um dagskrá má skoða með því að smella á linkinn hér fyrir neðan.

Dagskrá vináttuferðar 2010

Stjórn VÍK

Skrár tengdar þessari bloggfærslu:

• Dagskrá vináttuferðar 2010

Óhróður um Kúbu í fjölmiðlum

Eftir Benedikt Haraldsson og Gylfa Pál Hersi

Fyrir skömmu bergmálaði í fjölmiðlum alþjóðlega óhróður bandarísku ráðastéttarinnar sem beint er gegn byltingunni á Kúbu. Hún hefur herjað á Kúbu með rógsherferðum í þau 50 ár sem eru liðin frá því að spilltri ráðastétt landsins var stökkt á flótta og landsmenn endurheimtu eigur sínar frá bandarískum auðhringjum og byrjuðu að skipuleggja samfélagið að sinni vild og í sína þágu. Byltingin var gerð af  þorra íbúa landsins og gildir það enn um stefnu þeirra sem fara með stjórn landsins.

Það nýjasta í pressunni eru mótmæli hvítklæddra kvenna á Kúbu og dauði manns sem hafði verið dæmdur til fangelsisvistar. Fjölmiðlar hér á landi eru sjaldnast eftirbátar fjölmiðla annarra landa hvað þetta áhrærir, þótt eldgos og rannsóknarskýrsla hafi yfirgnæft annað undanfarið. Þannig birtir Fréttablaðið 20. mars síðastliðinn eina furðufréttina: „Andófsmennirnir handteknu eru 75 og sitja allir inn í fangelsi. Þeir voru handteknir þegar stjórn Fidels Castro barði niður mótmælaöldu, sem stjórnin sagði vera runna undan rifjum Bandaríkjanna. Einn andófsmannanna, Orlando Zapata Tamayo, lést í síðasta mánuði eftir langt hungurverkfall.“ Frétt svipaðs eðlis var lesin í fréttatíma útvarps.

Umræddur Zapata var handtekinn nokkrum sinnum á árunum 1993-2002 vegna líkamsárása, innbrota og þjófnaða, m.a. árásar með sveðju; ástæður sem áttu ekkert skylt við stjórnmál. Árið 2004 var hann dæmdur í þriggja ára fangelsi. Dómurinn var þyngdur talsvert á hærra dómsstigi, meðal annars vegna þess að hann réðst á starfsmann fangelsisins.  Í desember s.l. fór Zapata í hungurverkfall og erlendir fjölmiðlar lýstu því sem „baráttu fyrir mannréttindum á Kúbu“. Hann hafði sett fram kröfur um að fá síma, eldunaraðstöðu og sjónvarp í klefann sinn.
Zapata lést í febrúar. Allt var reynt til að bjarga honum og var hann fluttur á bestu sjúkrahús landsins. Fjölskylda Zapata, stjórnvöld og heilbrigðisstarfsfólk reyndi að telja honum hughvarf. Það gerði hins vegar enginn úr röðum „andófsmanna“. Þeirra áherslumál var að gera Zapata að pólitískum baráttumanni án þess að hann ætti nokkra slíka sögu. Hann tilheyrði aldrei andófsmönnunum 75 eins og Fréttablaðið staðhæfði.

Raúl Castro forseti Kúbu minnti nýlega á að frá því Fulgencio Batista  var steypt af stóli í byltingunni 1959: „höfum við ekki myrt neinn, við höfum ekki beitt neinn pyntingum,  enginn hefur verið tekinn af lífi án dóms og laga.“ Ennfremur, að bandaríska herstöðin í Guantánamo væri eini staðurinn á Kúbu þar sem beitt hafi verið pyntingum á undanförnum árum.

Hvítklæddu konurnar sem fjölmiðlarnir tala um hefur verið hampað  mikið í Bandaríkjunum og þær njóta stuðnings þaðan. Konurnar stóðu fyrir ögrandi mótmælum eftir andlát Zapata. Þær eru skyldmenni svokallaðra 75 menninga, andstæðinga byltingarinnar á Kúbu sem voru handteknir í mars 2003. Af þeim sitja 53 enn í fangelsi. Þeir voru ákærðir fyrir að taka við fé og fyrir samvinnu við bandaríska stjórnarerindreka í Havana í því skyni að knésetja byltinguna. Á því leikur ekki vafi. George Bush, þáverandi forseti Bandaríkjanna útnefndi James Cason 2003 sem yfirmann hagsmunaskrifstofu Bandaríkjanna á Kúbu (Bandaríkin rufu stjórnmálasambandið skömmu eftir byltinguna og þar er hagsmunaskrifstofa en ekki sendiráð). Cason lýsti því þegar yfir opinberlega að hann myndi ferðast um landið til þess að styrkja andstöðuhópa gegn byltingunni.

Spyrja má hvaða rétt bandarískir stjórnarerindrekar hafi  til þess að ferðast um Kúbu í því skyni að skipuleggja og fjármagna hópa sem ætlað er að koma stjórnvöldum frá. Telur einhver líklegt að slíkt háttalag yrði látið óátalið í öðrum löndum?

Amnesty International gagnrýnir enn Kúbu fyrir handtökur og opinber réttarhöld. Þó viðurkenndu samtökin að 75 menningarnir, „hefðu tekið við fé og/eða tækjabúnaði frá bandarískum stjórnvöldum í því augnamiði að taka þátt í því sem stjórnvöld litu á sem niðurrifsstarfsemi og skaðlega Kúbu.“ Þótt Amnesty telji kúbönsk stjórnvöld takmarka „tjáningar- og félagafrelsi“ viðurkenna samtökin engu að síður að kúbönsk stjórnvöld sjái „öllum Kúbönum fyrir helstu mannréttindunum svo sem aðgangi að húsnæði, heilsugæslu og menntun.“ Amnesty sakar ekki kúbönsk stjórnvöld um pyntingar, mannshvörf eða barsmíðar.

Afstaða Bandaríkjanna til mannréttinda fanga lýsir sér best í meðferð þeirra á fimm kúbönskum byltingar- og ættjarðarsinnum sem hafa setið í fangelsi af pólitískum ástæðum og fyrir rangar sakir á tólfta ár. Þeir voru teknir til fanga fyrir að fylgjast með hægrisinnuðum hópi Kúbana á Flórída sem höfðu skipulagt aðför af ýmsu tagi á Kúbu með stuðningi Bandaríkjanna. Þeim var haldið í einangrun í 17 mánuði fram að réttarhöldunum. Þeir voru sakfelldir á grundvelli ákæra um „samsæri“ og hlutu gífurlega harða dóma, þrír þeirra upphaflega lífstíðarfangelsi. Bandarísk stjórnvöld hafa þráfaldlega neitað eiginkonum tveggja baráttumannanna, Gerardo Hernández og René González, um að heimsækja eiginmenn sína.

Full þörf er á að taka undir þær kröfur að viðskiptabanni og ferðabanni Bandaríkjanna verði aflétt og eðlilegu stjórnmálasambandi komið á til að almennir íbúar Bandaríkjanna hafi frelsi til að ferðast til Kúbu. Miklu skiptir að kynna málstað og taka undir kröfur um réttlæti til handa fimmmenningunum frá Kúbu, að þeir verði látnir lausir og komist heim til lands síns og fjölskyldna.